"Dankjewel bij mijn jubileum expositie erbij waren! Het was heel bijzonder om mijn werk met jullie
te mogen delen en jullie reacties te zien. Ik heb er enorm van genoten en hoop
dat jullie het ook een fijne ervaring vonden. Graag tot een volgende
gelegenheid”.
'Meer dan10.000 bezoekers in één maand - dankjewel dat jullie mijn blog zo bijzonder maken!'
Ik wens
jullie een prachtige jaarwisseling en alle goeds voor het nieuwe jaar!
Ria
Groenhof viert dit jaar een bijzonder jubileum: 40 jaar in het teken van geometrisch
abstracte kunst. Met haar kenmerkende heldere vormen, strakke lijnen en
kleurgebruik heeft Groenhof in de afgelopen vier decennia een indrukwekkend en
herkenbaar oeuvre opgebouwd.
Dat moet gevierd worden! En dat doet ze met een speciale open dagen, getiteld: “When Will We See each Other”. Een titel die zowel uitnodigend als symbolisch is - want na 40 jaar is het tijd om terug te blikken, stil te staan bij het nu én vooruit te kijken. De open dagen biedt een kleurrijk overzicht van haar werk door de jaren heen, met ruimte voor reflectie, herkenning en misschien zelfs verwondering.
“Ik zie dit jubileum als een mooie kans om mensen opnieuw
(of voor het eerst) kennis te laten maken met mijn werk, en hopelijk ook met
elkaar”.
Mocht u verhinderd zijn tijdens de Open Atelierdagen, geen enkel probleem- we kunnen altijd een afspraak maken voor een persoonlijke rondleiding op locatie. Ik neem u graag mee langs mijn werken. Immers, 2025 is een jubileumjaar!
Locatie:
Lemsterpad 54 Lemmer.
M. 06-43726050
Het verhaal van Ria Groenhof – Veertig jaar
geometrie, vorm en verstilling
Soms vertelt kunst niet alleen een verhaal, maar ís het een verhaal. Zo ook het werk van Ria Groenhof – een kunstenaar die al veertig jaar lang trouw haar eigen weg volgt binnen de geometrisch abstracte kunst. Haar vormen zijn helder, haar lijnen zuiver, en toch weet ze met minimale middelen een wereld op te roepen die uitnodigt tot aandacht, stilte en verwondering.
Het begon in 1985, toen Ria afstudeerde aan de AKI ArtEZ in Enschede, richting beeldhouwkunst en omgevingsvormgeving. Haar afstudeerexpositie in de centrale hal van de academie markeerde het begin van een lange, toegewijde artistieke reis. Ze koos voor de naam Atelier 85 – een naam die niet alleen verwijst naar dat afstudeerjaar, maar ook symbool staat voor het fundament waarop haar kunstenaarschap rust.
The Story of Ria Groenhof – Forty Years of Geometry, Form, and Stillness
Sometimes art does not merely tell a story, but is a story in itself. This is also true of the work of Ria Groenhof, an artist who for forty years has faithfully followed her own path within geometric abstract art. Her forms are clear, her lines precise, and yet with minimal means she evokes a world that invites attention, silence, and wonder.
It began in 1985, when Ria
graduated from AKI ArtEZ in Enschede, specializing in sculpture and
environmental design. Her graduation exhibition in the academy’s central hall
marked the start of a long and dedicated artistic journey. She chose the name
Atelier 85, a name that not only refers to that graduation year but also
symbolizes the foundation on which her artistic practice rests.
Na
haar studie vond ze de rust en ruimte in Lioessens, een klein dorp aan de
Waddenzee. Daar, ver weg van de drukte, begon ze met het opbouwen van haar
oeuvre. Haar eerste solo-expositie vond plaats in De Lawei in Drachten – een
stap die haar werk zichtbaar maakte voor een breder publiek. En sindsdien is ze
blijven maken, blijven zoeken, blijven verfijnen.
After her studies, she found peace
and space in Lioessens, a small village on the Wadden Sea. There, far from the
bustle, she began to build her body of work. Her first solo exhibition took
place at De Lawei in Drachten, a step that brought her work to the attention of
a wider audience. And since then, she has continued to create, to search, to
refine.
Groenhofs
werk is altijd in beweging geweest, maar zonder haar oorsprong te verloochenen.
Vanaf het begin vormen prismatische vlakken, scherpe hoeken en een liefde voor
eenvoud de kern van haar beeldtaal. Haar sculpturen en schilderijen balanceren
tussen het herkenbare en het abstracte, en roepen vragen op over ruimte,
perspectief en perceptie. Wat zie je werkelijk? Wat denk je te zien?
Groenhof’s work has always been in
motion, without ever denying its origins. From the beginning, prismatic planes,
sharp angles, and a love of simplicity have formed the core of her visual
language. Her sculptures and paintings balance between the recognizable and the
abstract, raising questions about space, perspective, and perception. What do
you really see? What do you think you see?
Door de jaren heen was haar werk te zien op uiteenlopende plekken in Nederland en daarbuiten. In Lemmer, haar woonplaats, zijn haar objecten inmiddels vertrouwde bakens in het dorpsbeeld geworden. Ze maken deel uit van de omgeving, en tegelijk lijken ze die telkens opnieuw te bevragen.
Over the years, her work has been
shown in a variety of places in the Netherlands and abroad. In Lemmer, her
place of residence, her objects have by now become familiar landmarks in the
village landscape. They are part of their surroundings, and at the same time
seem to question them anew each time.
Maar Ria Groenhof is méér dan een kunstenaar in haar atelier. Naast moeder van een dochter, heeft ze jarenlang samengewerkt met haar partner binnen Smelt Architecten, het bureau waarvan ze mede-eigenaar was. Daarnaast gaf ze kunstlessen aan kinderen in haar eigen werkruimte – iets wat haar zichtbaar vreugde bracht. Ze wist mensen aan te moedigen, los te maken, te laten ontdekken. Diezelfde uitnodiging tot ontdekking spreekt ook uit haar kunst.
In
2011 richtte ze samen met vier collega’s het kunstcollectief INART op,
gevestigd in het voormalige postkantoor in het centrum van Lemmer. Toen de
coronapandemie het openbare leven stillegde, vond ze een nieuwe vorm: de INART
Online Exposities. Zo bleef ze ook in moeilijke tijden een podium creëren voor
anderen. (blog Geweest foto’s)
But Ria Groenhof is more than an artist in her studio. In addition to being the mother of a daughter, she worked for many years with her partner at Smelt Architects, the firm of which she was a co-owner. She also taught art classes to children in her own workspace, something that clearly brought her joy. She knew how to encourage people, to loosen them up, to let them discover. That same invitation to discovery also resonates in her art.
In 2011, together with four
colleagues, she founded the art collective INART, based in the former post
office in the center of Lemmer. When the coronavirus pandemic brought public
life to a standstill, she found a new form: the INART Online Exhibitions. In
this way, even in difficult times, she continued to create a platform for
others. (blog Past photos)
Veertig jaar kunstenaarschap laat zijn sporen na. In haar werk zie je die ontwikkeling: van strakke, haast wiskundige composities tot installaties waarin natuur, functionaliteit en openheid meer ruimte krijgen. Maar altijd is daar de structuur, de precisie, de zoektocht naar balans tussen vorm en leegte. Ria Groenhof weet hoe ze met weinig veel kan zeggen.
Een jubileumtentoonstelling – online Art.Salon
Vanaf
augustus presenteert Art.Salon Hamburg een digitale overzichtsexpositie van
haar werk. Het is een uitnodiging om haar artistieke pad te volgen: van de
vroege, geometrisch strakke werken tot recentere sculpturen waarin ruimte en
licht een steeds grotere rol zijn gaan spelen.
https://www.art.salon/artists/ria-groenhof/40-years-for-art
klik vervolgens op mijn naam scrol naar onder klik op afbeelding/Art.Salon Artworld (Duits/Engels).
Forty years of artistic practice leave their traces. You can see this development in her work: from strict, almost mathematical compositions to installations in which nature, functionality, and openness are given more space. Yet there is always structure, precision, and the search for balance between form and emptiness. Ria Groenhof knows how to say a great deal with very little.
A Jubilee Exhibition – online at Art.Salon
From August onwards, Art.Salon
Hamburg presents a digital retrospective exhibition of her work. It is an
invitation to follow her artistic path, from early, rigorously geometric works
to more recent sculptures in which space and light have come to play an
increasingly important role.
Ook INART eert haar jubileum met een online overzichtsexpositie van haar werk.
Hier wordt een selectie getoond van sculpturen, objecten en schilderijen uit de afgelopen decennia. Samen vormen zij een krachtig en persoonlijk oeuvre dat laat zien hoe abstractie niet afstandelijk hoeft te zijn, maar juist uitnodigt tot verbinding – met de ruimte, met het werk, en misschien ook wel met onszelf.
Het
werk van Ria Groenhof vraagt geen haast. Het nodigt uit tot kijken, nog eens
kijken, en langzaam ontdekken wat zich tussen de lijnen en vlakken ontvouwt. En
wie goed kijkt, ziet dat veertig jaar toewijding geen eindpunt markeert, maar
juist een nieuw begin kan zijn.
INART also honors her jubilee with an online retrospective exhibition of her work.
Here, a selection of sculptures, objects, and paintings from recent decades is presented. Together, they form a powerful and personal oeuvre that shows how abstraction does not have to be distant, but can instead invite connection: with space, with the work, and perhaps also with ourselves.
The work of Ria Groenhof does not ask for haste. It invites the viewer to look, to look again, and to slowly discover what unfolds between lines and planes. And those who look closely will see that forty years of dedication do not mark an endpoint, but can in fact be a new beginning.
Het werk van Ria Groenhof 1985 -2025
Welke kracht heeft een lijn? In het werk van Ria Groenhof speelt de lijn een centrale rol: als vormgevend element, als verbinding in de ruimte, als drager van vorm en beweging.
Al
vier decennia werkt Groenhof met geometrische structuren en een beperkt,
terughoudend vormenarsenaal. In haar sculpturen, schilderijen en designobjecten
combineert zij heldere vormen met een open, vaak poëtische ruimtelijkheid. Haar
kunst nodigt uit tot nauwkeurig kijken – en opent zo nieuwe perspectieven op
orde, beweging en waarneming.
The Work of Ria Groenhof 1985–2025
What power does a line have? In the work of Ria Groenhof, the line plays a central role: as a formative element, as a connection in space, as a bearer of form and movement.
For four decades, Groenhof has
worked with geometric structures and a limited, restrained repertoire of forms.
In her sculptures, paintings, and design objects, she combines clear shapes
with an open, often poetic sense of spatiality. Her art invites careful
observation and in doing so opens up new perspectives on order, movement, and
perception.
Trinity (1989) is een fragiel ogende constructie van roestvrij staal die verwijst naar de nauwe verwevenheid van verleden, heden en toekomst. Door kleur achterwege te laten, lijken de vlakken te bewegen door lichtbreking, wat de kwetsbaarheid van de stalen staven benadrukt. In Trinity verwerkt Groenhof elementen uit haar schilderijen: vlakke kleurvlakken in primaire kleuren worden gecombineerd met fijne lijnen die architectonische structuren oproepen – symbolen voor tijd en herinnering. In de sculptuur worden deze lijnen een centraal vormgevend element.
Trinity (1989) is a fragile-looking construction of stainless steel that refers to the close interweaving of past, present, and future. By leaving out color, the planes seem to move through the refraction of light, emphasizing the vulnerability of the steel rods. In Trinity, Groenhof incorporates elements from her paintings: flat planes of color in primary hues are combined with fine lines that evoke architectural structures, symbols of time and memory. In the sculpture, these lines become a central formative element.
'New Life' 1995
In het werk New Life (1995), dat draait om transformatieprocessen, verbindt Groenhof de lijn met het vlak: stalen staven kruisen elkaar in één punt en vormen het hart van de sculptuur. Het gebogen vlak beschermt het fragiele kruispunt, van waaruit nieuw leven en bijbehorende veranderingen lijken te ontstaan. New Life verwijst naar natuurlijke processen, die in de jaren erna steeds belangrijker zouden worden in haar werk.
In the work New Life (1995), which
revolves around processes of transformation, Groenhof connects the line with
the plane: steel rods cross at a single point and form the heart of the
sculpture. The curved plane protects the fragile intersection, from which new
life and the accompanying changes seem to emerge. New Life refers to natural
processes, which in the years that followed would become increasingly important
in her work.
In transitie: werken in de openbare ruimte
Naast
haar autonome werk zijn opdrachten in de openbare ruimte al jaren een vast
onderdeel van Groenhofs oeuvre. Een van haar eerste opdrachten was het Peuter
speelterrein ’t Veurbrook in Almelo 1985. Met minimale middelen heeft ze met
vrijwilligers dit terrein gerealiseerd met mooie heldere kleuren en een strook
rubbertegels, zodat de peuters veilig konden spelen.
In Transition: Works in Public Space
Alongside her autonomous work, commissions for public space have for many years formed a consistent part of Groenhof’s oeuvre. One of her earliest commissions was the toddler playground ’t Veurbrook in Almelo (1985). Using minimal means, and working together with volunteers, she realized this playground with clear, bright colors and a strip of rubber tiles, ensuring that toddlers could play safely.
Turfsnijder
(1991) voor de gemeente Heerenveen, in het dorp Tjallebert. De kunstenaar toont
het zware werk van een verdwijnend beroep in een geabstraheerde
lichamelijkheid: platte prismavormen benadrukken een lichaam op het randje van
zijn kunnen. De arbeider, altijd fier met geheven hoofd, vormt met zijn
gereedschap een stabiele, driehoekige compositie. Culturele en economische
veranderingen worden in Turfsnijder verbeeld in een levendige geometrie.
Turfsnijder (1991), created for the
municipality of Heerenveen in the village of Tjallebert, depicts the heavy
labor of a disappearing profession through an abstracted corporeality. Flat
prismatic forms emphasize a body at the limits of its strength. The worker,
always portrayed proudly with head held high, forms a stable triangular
composition together with his tools. Cultural and economic changes are
expressed in Turfsnijder through a vivid geometry.
Ook
De Wachters (2000) werd in opdracht van de gemeente Heerenveen gemaakt, rond de
millenniumwisseling. Drie identieke sculpturen van 6,5 meter hoog staan als
(Wachters) op een grasrijk schiereiland in het recreatie gebied ‘De Heide’. Ze
markeren de grens tussen land en water, tussen mens en natuur. De beelden
bestaan uit scherpe vlakken; de lijn speelt hier een ondergeschikte rol. De
locatie speelt een centrale rol. Groenhof kiest voor cortenstaal, dat bewust
een roestlaag vormt en zo de invloed van de omgeving zichtbaar maakt op het
kunstwerk.
De Wachters (2000) was also
commissioned by the municipality of Heerenveen, around the turn of the
millennium. Three identical sculptures, each 6.5 meters high, stand like
guardians on a grassy peninsula in the recreational area “De Heide.” They mark
the boundary between land and water, between humanity and nature. The
sculptures consist of sharp planes, with the line playing a subordinate role.
The location itself is central to the work. Groenhof chose corten steel, which
deliberately develops a rust layer, making the influence of the environment on
the artwork visible.
De
Wachters waken over het land waar wonen ophoud en de natuur begint
Het kunstwerk De Grins Fan Greide en Wetter (2002) op het Fedde-Schurerplein in Lemmer gaat eveneens over verschillende leefgebieden. Drie zwarte betonnen zuilen worden bekroond met roestvrijstalen vleugelvormen die land, water en visserij symboliseren. De constructies vertonen Groenhofs kenmerkende scherpe hoeken. Hun lichtheid contrasteert met de zuilen, en de vormen verwijzen naar grensoverschrijding en ontvouwing, maar ook naar kwetsbare systemen. De inspiratie kwam van een gedicht van Fedde Schurer, dichter en politicus, geboren in het vissersdorp Lemmer.
The artwork De Grins Fan Greide en
Wetter (2002), located on Fedde Schurer Square in Lemmer, also addresses
different living environments. Three black concrete columns are crowned with
stainless steel, wing-shaped forms symbolizing land, water, and fishing. The
constructions display Groenhof’s characteristic sharp angles. Their lightness
contrasts with the solidity of the columns, and the forms refer to crossing
boundaries and unfolding, as well as to fragile systems. The inspiration came
from a poem by Fedde Schurer, poet and politician, born in the fishing village
of Lemmer.
In
de jaren 2000 combineert Groenhof lijn en vlak steeds nadrukkelijker en
herintroduceert ze primaire kleuren. In De Hege Fonnen (2006), eveneens in
Lemmer, staan dunne stalen staven als symbool voor het hoge grasland. Binnenin
hangen drie cirkelvormige vlakken met een sleutel, een bal en een abstracte
figuur: symbolen voor muziek, sport en dans. Elk vlak rust op vijf staven, die
ook de vijf zintuigen symboliseren waarmee de mens cultuur en natuur ervaart.
In the 2000s, Groenhof increasingly
combined line and plane and reintroduced primary colors. In De Hege Fonnen
(2006), also in Lemmer, slender steel rods stand as symbols of high grassland.
Inside, three circular planes hang, featuring a key, a ball, and an abstract
figure: symbols of music, sport, and dance. Each plane rests on five rods,
which also symbolize the five senses through which humans experience culture
and nature.
Het kunstwerk Wall
Relief (2004) combineert vlakken in primaire kleuren met reflecterende
roestvrijstalen vormen gebaseerd op maansikkels en sterren. De gele cirkel
stelt de zon voor, de rode en blauwe vlakken het kleurenspectrum. Deze
combinatie van kleuren en staal zet de toon voor Groenhofs latere werk. Ook in
haar schilderijen, die verwant zijn aan Wall Relief, komt dit terug: meestal op
een witte achtergrond die het ruimtelijk effect versterkt.
The artwork Wall Relief (2004)
combines planes in primary colors with reflective stainless steel forms based
on crescent moons and stars. The yellow circle represents the sun, while the
red and blue planes represent the color spectrum. This combination of color and
steel set the tone for Groenhof’s later work. It also recurs in her paintings,
which are related to Wall Relief, usually set against a white background that
enhances the spatial effect.
De
toenemende aandacht voor de natuur, zichtbaar in Wall Relief, wordt in de jaren
2010 verder uitgebouwd. In de installatie Landscape (2013) rijzen dunne staven
diagonaal op uit een zandbodem. Ze doen denken aan hoog gras, net als in De
Hege Fonnen. In de installatie worden de staven weergegeven in primaire
kleuren, zwart, grijs en wit – verwijzend naar de oerkrachten van de natuur die
leven mogelijk maken op schraal terrein.
The growing attention to nature, already visible in Wall Relief, was further developed in the 2010s. In the installation Landscape (2013), slender rods rise diagonally from a sandy base. They recall tall grass, much like in De Hege Fonnen. In the installation, the rods appear in primary colors, black, gray, and white, referring to the primal forces of nature that make life possible in barren terrain.
In
2018 nam Groenhof deel aan een land art-project met als thema Ode aan M.C.
Escher op ’t Bildt, onderdeel van Leeuwarden Culturele Hoofdstad van Europa. Op
een akker van een hectare ontwierp zij haar kenmerkende scherpe vormen in het
graan. De overstap naar land art is uniek, maar sluit nauw aan bij de
ontwikkeling in haar werk, waarin natuur een steeds grotere rol speelt.
In 2018, Groenhof took part in a
land art project themed Ode to M.C. Escher in ’t Bildt, part of Leeuwarden
European Capital of Culture. On a one-hectare field, she designed her
characteristic sharp forms in the grain. The transition to land art is unique,
yet closely aligned with the development of her work, in which nature plays an
increasingly important role.
Land art-project 'Doorgang' 2018 
In
Windroos (2020) variëert Groenhof haar vormentaal en kleurgebruik. Het rode
vierkant wijst naar de windrichting, een
geïntegreerd irrigatiesysteem benadrukt de verwevenheid van kunst en natuur.
Ook het werk Colors of the Wind (2024) toont draaiende elementen: drie
cirkelvormige vlakken in rood, geel en blauw bewegen met de wind. Kunst wordt
hier kinetisch én functioneel.
In Windroos (2020), Groenhof varies
her formal language and use of color. The red square points to a wind
direction, while an integrated irrigation system emphasizes the interweaving of
art and nature. The work Colors of the Wind (2024) also features moving
elements: three circular planes in red, yellow, and blue rotate with the wind.
Here, art becomes both kinetic and functional.
De nauwe band tussen ontwerp en kunst, gecombineerd met een sterke natuurreferentie, komt ook tot uiting in Groenhofs tuinmeubilair. Haar sculpturale banken worden met de hand vervaardigd en geplaatst in openbare tuinen en parken. Blue Wave (2019), van zwart staal en een blauwe houten zitting, verwijst naar stromend water als bron van innerlijke rust.
The close relationship between design and art, combined with a strong reference to nature, is also evident in Groenhof’s garden furniture. Her sculptural benches are handcrafted and placed in public gardens and parks. Blue Wave (2019), made of black steel with a blue wooden seat, refers to flowing water as a source of inner calm.
Yellow
Star (2021) daarentegen verwijst naar de kracht van bomen. De sculptuur bestaat
uit vier zittingen rond een boomstam. De stervormige opstelling reflecteert
zonlicht en symboliseert groei. Het idee stamt uit 1995, maar kreeg pas 25 jaar
later zijn definitieve vorm in lijn met Groenhofs artistieke ontwikkeling.
Yellow Star (2021), by contrast, refers to the power of trees. The sculpture consists of four seats arranged around a tree trunk. The star-shaped configuration reflects sunlight and symbolizes growth. The idea dates back to 1995 but only took on its final form 25 years later, in line with Groenhof’s artistic development.
Tot slot
Vier decennia lang heeft Ria Groenhof zich intensief beziggehouden met geometrische abstractie en de ruimtelijke werking daarvan. Haar beeldtaal werd opener: van strikte prisma’s naar installaties met natuurverwijzingen en functionaliteit. Toch blijft een precieze ordening altijd het vertrekpunt. Met minimale middelen onderzoekt zij complexe relaties tussen vorm, ruimte en waarneming – en weet zij abstracte geometrie te combineren met een directe, zintuiglijke ervaring.
In Conclusion
For four decades, Ria Groenhof has
been deeply engaged with geometric abstraction and its spatial impact. Her
visual language has become more open, evolving from strict prisms to
installations that incorporate references to nature and functionality. Yet precise
order always remains the point of departure. With minimal means, she explores
complex relationships between form, space, and perception, successfully
combining abstract geometry with a direct, sensory experience.
Marius
Damrow Art.Salon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten