Vanaf 18 maart 2021 zijn we gestart met de INART online expositie. Hiervoor hebben we verschillende beroeps beeldend kunstenaars uitgenodigd.
De
beperkingen rond het Corona virus zijn reeds een jaar verdwenen uit ons land.
De beperkingen hebben ons als beeldend kunstenaars (makerskant) hard gegrepen,
we konden niet meer exposeren om onze werken te laten zien. Dus er werd ook
niets verkocht.
De huur van onze ateliers en materialen die we nodig hadden gingen wel gewoon door. Dat is de reden dat we op vrijwillige basis, deze INART online expo hebben neergezet. Om onze collega’s een hart onder de riem te steken.
Vanwege het succes komen we in het najaar terug met een vernieuwde opzet van onze INART online expositie. Mochten er beroeps beeldend kunstenaars zijn die geïnteresseerd zijn, dan horen we dit graag. Via onze e-mail kun je je aanmelden.
We zullen ook duo exposities organiseren, de expo’s zullen drie maanden duren. We bieden beroeps beeldende kunstenaars een platform waardoor de kunstenaar persoonlijke aandacht krijgen in een mooie online expositie ruimten. De bezoekers kunnen thuis in een ontspannen sfeer zich verdiepen in de kunstenaar en zijn/haar werk. Ons blog word maandelijks bezocht door bijna duizend bezoekers.
INART presenteert vanaf 23 februari onze 4e online expositie.
Corona: rust, ruimte en vooruitgang.
Toen
in 2020 de eerste lockdown kwam, lag alles plotseling stil. Het was een gekke
verassing - voor de hele wereld - en vanaf toen volgde er een vreemde tijd die
op een bijzondere manier ook rustgevend en verhelderend was. Ik maak elke dag
een lange wandeling met mijn trouwe viervoeter, en tijdens Corona heb ik me
gerealiseerd dat de extra stilte en het sporadische verkeer me terugvoerden
naar herinneringen en gevoelens uit mijn kindertijd. Als vier jarige verhuisde
ik van de stad naar een dorp, nog specifieker: naar een straat met maar vier
huizen. Daar was het ook stil en af en toe kwam er alleen een auto voorbij. Die rust en kalmte
van toen kwamen nu weer full circle bij me terug, geen lawaai, alleen het
geluid van de wind en heel veel vogelgeluiden. Ik vind dat heerlijk, en ondanks
dat er misschien minder prikkels zijn,
wordt
ik mentaal van binnenuit juist extra gestimuleerd en vrij.
Een
jaar voor de coronacrisis was ik samen met het INART kunstcollectief bezig met
een unieke beeldenexpositie: ‘VITALITY IN ART’. Deze buitenexpositie zou van
start gaan eind juni tot halverwege september 2020 in Frederiksoord. Hiervoorhebben
we het hele programma geschreven en subsidies kunnen aanvragen. Toen we op het
punt stonden om kunstenaars uit te nodigen, moesten we het project helaas
annuleren.
Ook
heb ik kort voor de coronacrisis een opdracht gekregen van een particulier voor
het maken van een kunstwerk. Ik was blij om me weer te kunnen concentreren op
mijn werk en een nieuw schetsontwerp te kunnen maken. Mijn opdrachtgevers zijn
reizende backpackers die hun horizon verbreden met het bezoeken van
verschillende werelddelen.
Dit
kunstwerk ‘WINDROOS’ heb ik gemaakt als een kompas om de wereld te ontdekken.
Het
is een dynamisch beeld, wanneer je er om heen loopt veranderd het continu van
vorm. Het rode vierkant kan draaien en duidt de windrichting aan. Het is een
echte blikvanger in de tuin. De sokkel staat op een bron met een pomp, om de
tuin in tijden van droogte van water te voorzien. Alle aansluitingen zitten in
de sokkel verwerkt. Mijn opdrachtgevers waren zeer enthousiast en genieten er
elke dag van als ze thuis zijn van hun reizen.
Een
welkome afwisseling was in december 2020 het online Covimetry project
georganiseerd door de BWA Gallery in Polen, hiervoor werd ik door Mark Starel
uitgenodigd. Verschillende kunstenaars werden gevraagd om een mondmasker te
ontwerpen voor een tentoonstelling. Mijn invalshoek was het ultieme verbeelden
van alle maatregen om het virus te overwinnen.
Ik
ontwierp het gezichtsmasker in mijn eigen vormentaal die symbolisch aangeeft
dat we Covid- 19 willen afschrikken. In de huidige tijd waarin we nu leven,
zijn onze relaties met elkaar, onze gezondheid en de wereld om ons heen in een
versneld tempo veranderd. Veel van onze sociale problemen, klimaatverandering,
ongelijkheid en armoede, zijn in kort tijd verergerd door de Corona-pandemie.
In deze tijd waarin het coronavirus iedereen treft, is er ook veerkracht. Zo heb ik in een razend tempo online ideeën ontwikkeld. Voor een online verkoop expositie, die van start is gegaan vanaf 18 maart 2021. Deze online expositie wordt zeer gewaardeerd en goed bezocht.
Tijdens
de eerste lockdown zat iedereen op dezelfde golflengte wat betreft de
maatregelen, met de juiste instelling! Een jaar later is iedereen helaas
verdeeld, op 18 december 2021 werd wederom een lockdown afgekondigd.
Voor
de kerst kreeg ik de opdracht voor het maken van een schetsontwerp, gelukkig
kon ik me hierop volledig concentreren. Als beeldend kunstenaar ben ik gewend
om geïsoleerd te werken. Ik vind het heerlijk om in mijn atelier te werken, ik
heb geluk dat ik met het maken van kunst mezelf lucht en ruimte geef, om even
in de termen van Corona te blijven. Het is fijn om af en toe mensen fysiek te
bezoeken of dat mensen mij komen op zoeken, dit heb ik best gemist de afgelopen
tijd.
Vanaf 15 februari was er een versoepeling van de maatregelen en we zijn nu maatregelen vrij vanaf april 2022. Ik ben blij dat we weer kunnen leven zonder beperkingen. Wat Corona mij geleerd heeft is, flexibeler zijn en meer in mogelijkheden denken dan in beperkingen. Ik blijf positief en ik durf te veranderen.
Reis door het land van de geometrie
Het oeuvre van Ria Groenhof beweegt zich op het snijvlak van geometrische abstractie, beeldhouwkunst, schilderkunst en omgevingsontwerp. In haar werk staan ruimte, helderheid, ritme en structuur centraal. Geometrische vormen worden niet alleen als autonome beeldmiddelen ingezet, maar functioneren ook als dragers van betekenis. Lijnen, vlakken, volumes en open ruimtes krijgen een relatie met de omgeving waarin zij worden geplaatst.
De titel Reis door het land van de geometrie verwijst daarmee niet alleen naar de abstracte vormentaal van Groenhof, maar ook naar een manier van kijken. Haar werk nodigt uit om ruimte te ervaren, grenzen te onderzoeken en verbanden te ontdekken tussen vorm, landschap en menselijke aanwezigheid.
Een belangrijke inspiratiebron vormt het landschap van de Noordoostpolder en in het bijzonder Nagele. Dit dorp werd in de jaren vijftig ontworpen door architecten van De Acht en De Opbouw vanuit de idealen van de moderne stedenbouw. Licht, lucht, ruimte en geometrische ordening kregen er een bepalende plaats. Deze uitgangspunten sluiten nauw aan bij Groenhofs eigen belangstelling voor de wisselwerking tussen geometrie en omgeving. In haar werk wordt de geometrische vorm nooit uitsluitend een mathematisch gegeven; zij krijgt betekenis door de ruimte waarin zij verschijnt.
Groenhof studeerde beeldhouwen en omgeving vormgeving aan de AKI ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten in Enschede van 1980 tot 1985. Haar belangstelling voor zowel het autonome kunstwerk als de relatie tussen kunst en omgeving is sindsdien een belangrijke constante in haar kunstenaarschap. In 1989 presenteerde zij haar werk tijdens een solotentoonstelling in De Lawei in Drachten. In 2012 vormde haar tentoonstelling Een kwart eeuw geometrisch abstract, georganiseerd door INART, The Art Collective in Lemmer, tevens de aanleiding voor de publicatie van het gelijknamige boek.
Ook in latere tentoonstellingen bleef haar werk verbonden met de geschiedenis van de moderne en hedendaagse kunst. Zo exposeerde Groenhof onder andere in Museum Dr8888 binnen projecten als De erfgenamen van De Stijl, Beyond Dada en De Stijl Deel 1. Daarnaast nam zij deel aan het landart kunstproject Ode aan M.C. Escher op 't Bildt (2018). In deze context wordt zichtbaar hoe haar geometrische vormentaal zich niet beperkt tot het platte vlak, maar zich steeds opnieuw verhoudt tot architectuur, landschap en openbare ruimte.
In haar sculpturen werkt Groenhof met uiteenlopende materialen, waaronder brons, beton, steen, cortenstaal en roestvrij staal. De keuze voor een materiaal is daarbij meer dan een technische beslissing. Gewicht, textuur, lichtreflectie, kleur en verhouding dragen bij aan de betekenis en uitstraling van het werk. De geometrische vorm krijgt hierdoor een tastbare en lichamelijke aanwezigheid.
Een treffend voorbeeld is De grins fan greide en wetter in het centrum van Lemmer. Het werk werd geïnspireerd door Liet foar de Lemmer van de Lemster dichter en politicus Fedde Schurer. De titel, 'de grens van weide en water', verwijst naar een kenmerkend gegeven van het Friese landschap: de voortdurende wisselwerking tussen land en water.
Groenhof vertaalt deze tegenstelling in een combinatie van gewapend beton, roestvrij staal en steen. De verschillende materialen vertegenwoordigen niet letterlijk het landschap, maar roepen door hun vorm, massa en plaatsing associaties op met land, water en menselijke ingrepen in de omgeving. Zo ontstaat een monument waarin de geschiedenis en identiteit van Lemmer op een abstracte wijze samenkomen.
Ook De Wachters in Heerenveen laat zien hoe Groenhof geometrische vormen verbindt met hun omgeving. De sculpturen zijn uitgevoerd in cortenstaal en staan in recreatiegebied De Heide, op een symbolische grens tussen het bewoonde landschap en de natuur. De titel suggereert aanwezigheid en waakzaamheid. De abstracte vormen krijgen daardoor een bijna menselijke betekenis: zij lijken het landschap te bewaken en tegelijkertijd de overgang tussen verschillende werelden te markeren.
In
Tjalleberd krijgt de relatie tussen abstracte beeldtaal en lokale geschiedenis
een andere dimensie. De Turfsnijder is een bronzen, zwart gepatineerd beeld van
een veenarbeider die een turfsnijder voortduwt. De sokkel is vervaardigd uit
Belgisch hardsteen. Het beeld verwijst naar het zware bestaan van de
veenarbeiders die een belangrijk onderdeel vormden van de geschiedenis van de
streek.
Bij de totstandkoming van het beeld vertelden inwoners van Tjalleberd Groenhof over hun voorouders, die vrijwel allemaal in het veen hadden gewerkt. Ook de van oudsher uitgesproken politieke signatuur van de bevolking speelde een rol. Groenhof verwerkte deze lokale geschiedenis op subtiele wijze in de naar links werkende houding van de figuur. Daarmee is De Turfsnijder niet alleen een monument voor de arbeider, maar ook een beeld waarin herinnering, sociale geschiedenis en plaatselijke identiteit samenkomen.
Een andere benadering van Groenhofs beeldtaal is te vinden in De Hege Fonnen, bij Theater De Hege Fonnen, een centrum voor sport en cultuur. Het monument bestaat uit drie bundels roestvrijstalen staven die vanuit een fundament omhoogrijzen. Op verschillende hoogten worden de staven doorsneden door ronde schijven met verwijzingen naar dans, sport en muziek.
De verticale staven kunnen worden gelezen als grassprieten die verwijzen naar de hoge weilanden, maar tegelijkertijd verbeelden zij de ontwikkeling van talent. Iedere schijf markeert als het ware een nieuw niveau. De bol in het middengedeelte staat voor sport en vormt een verbindend element tussen dans en muziek. Hierdoor ontstaat een beeld waarin verschillende disciplines uit de wereld van sport en cultuur letterlijk en figuurlijk met elkaar worden verbonden.
De vijf staven die iedere schijf doorsnijden, verwijzen naar de vijf zintuigen: horen, ruiken, zien, voelen en proeven. Daarmee voegt Groenhof aan de geometrische ordening een zintuiglijke laag toe. Sport, dans en muziek zijn immers niet alleen disciplines die worden beoefend en bekeken, maar ook lichamelijke en zintuiglijke ervaringen.
Juist in deze combinatie van geometrische helderheid en menselijke betekenis ligt een belangrijk kenmerk van Groenhofs kunstenaarschap. Haar werk kan op het eerste gezicht streng, rationeel en helder ogen. Wie langer kijkt, ontdekt echter een gelaagde wereld waarin landschap, geschiedenis, beweging, herinnering en menselijke ervaring samenkomen.
De geometrie is bij Ria Groenhof geen eindpunt, maar een vertrekpunt. Vanuit de lijn ontstaat ruimte, vanuit de vorm ontstaat beweging en vanuit de abstractie ontstaat betekenis. Haar werk nodigt de toeschouwer uit om die ruimte binnen te stappen en zelf verbanden te leggen.
Reis door
het land van de geometrie is daarmee uiteindelijk een reis tussen abstractie en
werkelijkheid: tussen lijn en landschap, tussen vorm en herinnering, tussen het
individuele kunstwerk en de omgeving waarin het betekenis krijgt.
Welkom bij deze tussenstop in uw reis in het land van geometrie. Want waar u ook vandaan bent gekomen vandaag uw reis ging door een geometrisch landschap. Te voet, op de fiets, per auto bus of trein, om u heen zag u een geometrisch landschap van rechte lijnen en scherpe hoeken met hier en daar een diagonaal en wat rondingen.
Deze collectie omvat schilderijen, reliëfs en sculpturen van verschillende materialen en ontwerpen. De huidige presentatie in maar liefst 3 verdiepingen en is gebaseerd op het motto "Rendez-vous van de Landen" en maakt voor het eerst de individuele landen zichtbaar in de collectie. De volgende landen zijn aanwezig: Zwitserland en Nederland – Frankrijk, België, Hongarije – Duitsland – Engeland en Scandinavië – Italië, Spanje, Portugal, Oostenrijk, Polen, Tsjechië, Griekenland, Rusland, Slowakije.
Mede door het aanhoudende mooie weer is op een prachtige manier te zien hoe de tekeningen in de graanakkers langzaam van kleur veranderen. De graanakkers op 't Bildt zullen waarschijnlijk eerder dan normaal geoogst worden. Oorzaak is het aanhoudende warme en droge weer, waardoor het gewas snel afrijpt.
Vanaf 29 juni rijdt er dagelijks een bus van het Fries Museum naar de kunstwerken in het graan. Inclusief reuzenrad! Reserveer snel je online tickets voor slechts een tientje, de bus vertrekt dagelijks om 12.30 uur vanaf het Beursplein. De bus tour vanuit Leeuwarden rijd langs alle landart projecten, er zal een paar maal gestopt worden o.a. in de Westhoek voor een kijkje over de dijk naar de Waddenzee, bij het reuzenrad, bij het uitkijkpunt Oudebildtdijk - Burdineweg en in Oudebildtzijl Aerden Plaats waar de film van alle graanprojecten op het Bildt te zien zullen zijn.
Rinus Roelofs
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
